Historia Szkoły

         W 1962 r. po miejscowym szpitalu przy ul. Piłsudskiego, pozostał wolny, dwukondygnacyjny budynek – zabytek piątej klasy, budowany w latach 1733 – 1760.

    W budynku mieściło się Kolegium Pijarskie, przemianowane w 1821 r. w Podlaską Szkołę  Wojewódzką, a w latach 1865-1962 – Szpital miejski Św. Tadeusza.

    Po przeprowadzeniu remontu kapitalnego budynku, we wrześniu 1963 r. powstało Liceum Medyczne Pielęgniarstwa zorganizowane przez pierwszą dyrektorkę Panią Teresę Siedlecką (obecnie mgr Teresę Sołtyszewską) i pierwszą kierownik szkolenia praktycznego mgr Władysławę Bułtowicz.

    Budynek nie spełniał wymogów placówki dydaktycznej, toteż założono, że będą czynione starania prowadzące do budowy nowoczesnej bazy – internatu, szkoły i kompleksu sportowego. Pod koniec lat sześćdziesiątych, dzięki staraniom Pani Dyrektor i Prezydium Komitetu Rodzicielskiego pod przewodnictwem Pani Jadwigi Sawczuk, została zabezpieczona działka pod zabudowę kompleksu budynków.

    Na początku lat siedemdziesiątych rozpoczęto budowę internatu dla 150 uczniów, który oddano do użytku w listopadzie 1975 r. Prace związane z odbiorem prowadziła dyrektor Krystyna Pacocha. Została także opracowana dokumentacja projektowa na budynek szkoły z salą gimnastyczną, która nie doczekała się realizacji. W wyniku zmiany podziału administracyjnego kraju , Łuków znalazł się w nowym województwie siedleckim, które nie mogło subsydiować budowy szkoły.

    Trudności w systematycznym remontowaniu starego, liczącego 224 lata budynku, doprowadziły do zagrożenia bezpieczeństwa młodzieży i nauczycieli. Ówczesne władze wojewódzkie w maju 1984 r. podjęły decyzję o wprowadzeniu szkoły (na czas nieokreślony) do Liceum Ogólnokształcącego im. T. Kościuszki, w którym nauka odbywałaby się od godz. 14.00-15.00 do późnych godzin wieczornych.

    Rada Pedagogiczna pod kierunkiem wicedyrektor mgr Władysławy Bułtowicz i Kierownika szkolenia mgr Teresy Sołtyszewskiej, nie wyraziła zgody na wymienione przez władze oświatowe warunki, jednocześnie żądając fachowej ekspertyzy budynku i środków finansowych na remont.

    Negocjacje prowadzone przez przedstawicieli Rady Pedagogicznej mgr Elizę Gizę i mgr Longinę Król z kierownictwem Wydziału Zdrowia Urzędu Wojewódzkiego w Siedlcach dały szansę na pozostanie w dotychczasowym budynku, pod warunkiem przeprowadzenia kapitalnego remontu. W okresie od listopada 1985 r. do grudnia 1986 r. dyrektor Longina Król Prowadziła remont kapitalny budynku z wymianą części ścian zewnętrznych na parterze, tynków wewnętrznych i zewnętrznych oraz kanalizacji.

    Rozległy zakres techniczny remontu, przy jednoczesnym prowadzeniu zajęć dydaktycznych był bardzo uciążliwy i zmuszał do ponoszenia ryzyka. W kronice szkoły odnotowano „... ale tę kurację przetrwaliśmy my – młodzież, nauczyciele i budynek...”

    Fakt usiłowania wyprowadzenia przez władzę szkoły ze starego budynku okazał się proroczy i podjęto intensywne starania o kontynuację budowy szkoły. 24 czerwca 1984 r. z inicjatywy ówczesnego wicedyrektora mgr Władysławy Bułtowicz powołano Społeczny Komitet Pomocy Szkole pod przewodnictwem rodziców pani Lucyny Jeżowej i Pana Henryka Abramka.

    Istotę i trudności związane z przekonywaniem decydentów o konieczności zapewnienia szkole nowego budynku, oddaje oprawiona księga dokumentacji starań o budowę Liceum Medycznego w Łukowie w latach 1984-1990.

    Wrzesień 1986 r. zaowocował wydaniem decyzji o opracowaniu dokumentacji projektowej na nowy budynek dydaktyczny z kompleksem sportowym. Ówczesny Wojewoda Siedlecki Zatwierdził realizację inwestycji na lata 1989-1992, przekazując inwestorstwo Urzędowi Miasta w Łukowie oraz środki finansowe (w kwocie 1/9 wartości kosztorysowej) na rozpoczęcie budowy. Rozpoczęci budowy szkoły zawdzięczamy pani dyrektor mgr Elizie Gizie, która z determinacją przekonywała Rade Miasta w 1989 r., pozyskując przychylność Radnych.

    Radość z budowy trwała jednak krótko, wykonano część kanału deszczowego na ulicy Kryńskiego i wyposażenie budowy w sieć energetyczną, po czym, w 1991 roku inwestycję wstrzymano. Może kolejna przeszkoda na drodze do nowej szkoły wystąpiła, by potwierdziła się sentencja zapisana w kronice.

 Horacy   

     Były to jednak ostatnie zmagania z przeciwieństwami losu do nowego budynku szkoły.

    W maju 1992 r. pojawiła się nadziej a kontynuowania budowy, ze środków finansowych Ministerstwa Zdrowia i Opieki Społecznej.

    We wrześniu 1992 r. Łukowskie Przedsiębiorstwo Budowlane rozpoczęło budowę, a dyrektor mgr Longinie Król udało się doprowadzić do zdecydowanych rozstrzygnięć wszystkich spraw formalnych związanych z realizacją inwestycji. Założona pełną kontrolę nad jakością prac budowlanych, oszczędne wydawanie środków budżetowych i zrezygnowano z powierzania prowadzenia budowy inwestorowi zastępczemu. 15 Października 1992 r. były już wykonane fundamenty. Zorganizowano skromna uroczystość wmurowania kamienia węgielnego, dając wyraz tradycji budowlanej. Akt erekcyjny umieszczony w tubie mosiężnej ze srebrnymi monetami „na szczęście” pozostawiliśmy potomnym.

    Zespół dyrekcyjny ponosił całkowitą odpowiedzialność połączoną z ogromnym zakresem obowiązków, które wyrównywała radość i nadzieja, że wkrótce cel zostanie osiągnięty.

    Rok 1995 niesie spełnienie marzeń na wprowadzenie się do budynku dydaktycznego. Upływa pod hasłem prowadzenia przetargów na wyposażenie w meble i pomoce szkolne oraz stanowcze mobilizowanie wykonawcy do dotrzymania terminu odbioru. Dnia 22 grudnia 1995 r. opuszczamy stary budynek szkoły. Z ulgą przyjęliśmy fakt, że dotrwał z nami, że poważne zagrożenie techniczne budynku (trwające od kilku lat) nie będą już naszym problemem.

    Moment rozstania, choć tak długo oczekiwany, nie był łatwy. Niósł nutę nostalgii za przeszłością, nagle wszyscy dostrzegli, że „stara szkoła” zbliżała ludzi, że utraciliśmy coś bardzo ważnego....

    Stary budynek został przekazany Urzędowi Rejonowemu w Łukowie i wyremontowany. Idealna organizacja przewożenia majątku szkoły przez nauczycieli, pracowników, rodziców i młodzież oraz urządzenie nowego budynku szkoły, pozwoliła na zapomnienie „już dawnej rzeczywistości”.

    29 grudnia 1995 r. odbył się komisyjny odbiór budynku dydaktycznego.

    2 stycznia 1996 r. – pierwszy dzień nauki i pracy w pięknym architektonicznie, bardzo dobrze wyposażonym i kubaturowa dużym – 16850 m3, naszym upragniony budynku szkoły.

    8 listopada 1996 r. dokonaliśmy odbioru również pięknej, i bardzo dobrze wykonanej sali gimnastycznej.

    Rok 1997 był czasem rozwiązań projektowych kompleksu sportowego zewnętrznego i ukształtowania terenu. Wykonanie boisk z bieżnią i skocznią z nawierzchni syntetycznej (w stosunku do projektowanych asfaltowych) wymagało zwiększenia nakładów finansowych.

    Część brakujących środków finansowych uzyskaliśmy z Urzędu Kultury Fizycznej i Sportu dzięki wsparciu lek. Med. Andrzeja Rogalińskiego Dyrektora Wydziału Zdrowia i mgr Ryszarda Głowacza Dyrektora Wydziału Kultury Fizycznej Sportu i Turystyki Urzędu Wojewódzkiego oraz pomocy władz samorządowych Łukowa.

    Gorące podziękowania składam Burmistrzowi Ryszardowi Ossowskiemu i zastępcy Burmistrza Krzysztofowi Tymoszukowi oraz Zarządowi i Radnym Łukowa za przyjęcie obowiązków wnioskodawcy dofinansowania kompleksu boisk. Pozostałe środki finansowe pochodzą z wykonania prac niefachowych przez grupę Rodziców i częściowo uczniów szkoły.

   Słowa wdzięczności kierujemy, do oddanych sprawom szkoły Rodziców, za pomoc w zagospodarowaniu otoczenia, a szczególnie za piękne świerki, tworzące oazę zieleni.

    Szczególne słowa uznania kieruję do Rodziców, ze Społecznego Komitetu Pomocy Szkole (działającego w latach 1984-1988), Którzy rozpoczęli „walkę” o budowę szkoły oraz Rodziców aktywnie pracujących w Radzie Rodziców (w latach 1992-1995 i 1995-1998), którzy zapewnili skuteczną pomoc w zakończeniu budowy.

    Słowa wdzięczności i uznania kieruję do mgr Jolanty Laskowskiej (Kierownika Internatu) za pomoc w prowadzeniu inwestycji i troske o wystrój estetyczny wewnętrzny i zewnętrzny szkoły.

    Serdeczne podziękowania składam wicedyrektor mgr Elizie Gizie i Kierownikowi Szkolenia mgr Bożenie Jędrzejewskiej oraz koleżankom i kolegom nauczycielom, kierownikowi administracyjnemu p. Michalinie Kurowskiej i i gł. Księgowemu p. Lechowi Duczkowskiemu za wsparcie i zrozumienie problemów inwestycyjnych oraz urządzenie i wyposażenie szkoły.

    Dziękuje gorąco młodzieży za pomoc w estetycznym zagospodarowaniu wnętrza szkoły, a także za objawy radości, które zrekompensowały nam trudy budowy.
 

„Przeszłość to fundament współczesności

Która z czasem staje się

Podłożem przyszłych dziejów”

cytat z kronik szkoły    

     Fundament Przyszłych dziejów, jakim jest nowoczesny kompleks dydaktyczno-sportowy, zawdzięczamy niewątpliwie Ministrowi Zdrowia i Opieki Społecznej, Dyrektorowi Departamentu Inwestycji i Techniki Medycznej, a zwłaszcza Paniom: p. mgr Małgorzacie Znamirowskiej i p. Elżbiecie Ciesielskiej, które bezpośrednio czuwały nad systematycznym finansowaniem i rytmiczną realizacja inwestycji.

    Serdecznie dziękuje za pomoc w rozwiązywaniu problemów inwestycyjnych lek. Stom. Maciejowi Kwiatkowskiemu Lekarzowi Wojewódzkiemu i lek. Med. Andrzejowi Rogalińskiemu Dyrektorowi wydziału zdrowia oraz St. Wizytatorowi mgr Narcyzie Ratajczak.

Nauczyciele tworzący historię szkoły:

        Mgr Teresa Siedlecka-Sołtyszewska – nauczyciel zawodu. Funkcje dyrektora pełniła od założenia szkoły w 1963 r. do czerwca 1975 r. Kierownik szkolenia praktycznego w latach 1975-1990. Odeszła na emeryturę w 1990 r.

       Mgr Władysława Bułtowicz – nauczyciel zawodu, współorganizator szkoły, kierownik szkolenia praktycznego w latach 1963-1968. Wizytator Szkół Medycznych woj. Siedleckiego w okresie 1975-1977. Z-ca dyrektora w latach 1977-1990, funkcję dyrektora pełniła w roku szkolnym 1984/85. Odeszła na emeryturę w 1990r.

        Mgr Marja Przeworska – Nauczyciel języka polskiego od początku istnienia szkoły. Funkcję z-cy dyrektora pełniła w latach 1965-1977. Odeszła na emeryturę w 1977r. Następnych latach uczyła okresowo języka polskiego i łaciny.

        Mgr Krystyna Pacocha – nauczycielka zawodu, podjęła pracę w 1964 r. W latach 1969-1975 kierownik szkolenia praktycznego. Funkcje dyrektora pełniła w okresie 1975-1985. Doradcą metodycznym była w latach 1985 1990 r. Odeszła na emeryturę 31 grudnia 1990 r.

        Mgr Teresa Florkiewicz – nauczyciel geografii i okresowo chemii. Rozpoczęła pracę w 1963 r. W latach 1975-1991 (do czasu przejścia na emeryturę) pełniła funkcje kierownika internatu.

        Mgr Janina Poniatowska – Nauczycielka zawodu od września 1972 r. Odeszła na emeryturę w 1990r.

        Pani Teresa Rożen – nauczyciel wychowania w internacie od 1975 r. Odeszła na emeryturę w 1980 r.

        Mgr Stefania Gomoła – w charakterze nauczyciela zawodu pracowała okresowo w latach 1967-1972. Nauczycielem zatrudnionym w pełny wymiarze została w 1972 r. W tym okresie uczyła przedmiotów zawodowych a następnie historii. Odeszła na emeryturę w 1992r..

        Mgr Alina Goławska - nauczycielka wychowania fizycznego od 1969 r. Odeszła na emeryturę 31 sierpnia 1996 r.

        Mgr Hanna Czajkowska – nauczyciel języka polskiego od 1 września 1977r. Odeszła na emeryturę z dniem 31 sierpnia 1997 r. Obecnie jest zatrudniona w niepełnym wymiarze godzin.